Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα funny. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα funny. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Πέμπτη 27 Ιανουαρίου 2011

Στιγμές Καψίματος και irc


Οι συζητήσεις που ακολουθούν είναι μεταξύ εμένα και ενός φίλου, σε irc mode. Στιγματίζονται διαφορετικά προφίλ ανθρώπων, αντιδράσεις και επιθυμίες, που όλα όμως βαίνουν κάτω από τον κοινό παρανομαστή της ανυπέρβλητης αναζήτησης για έρωτα. Απολαύστε.

A:Hi

B:Hi kai se sena

A:stats?

B:1,74, 75kg, lugerokosmos, mavromallis

A:ti spas ti mesh ?

B:ama laxei

A: a ok

B: e mi mas meinei kai kana sunitheio

A:o karpos tsagiero ?

B: mono otan krataw to flutzani.

A:s kanei?

B: oxi

A:hi

B:hi

A:apo ?

B:anw kremasta

A: esy?

B: arxidia ?

A:και απ' αυτά

B:ta kremasta, arxidia einai ?

A:οχι. Ο τόπος καταγωγής μ

B:δεν σου κάνει;

A:sorry oxi

B:οκ. Πάω σε άλλον με μεγαλύτερη φαντασία

Α:Hi

A:Hi eipa

B:hi

A:ti kaneis?

B:ta panda 70 eyro

sales

A: akrivos eisai. Ti leei i poiotita?

B:veloudo

A:pips kans?

B:oxi

A:hi

B:Hello!!!!

A:ti kanei to trelo agori?

B: ta mathimata tou

A:Γεια. Στατσ

A: E ξύπνα

B: 32, πουσταρα

A:τι 32? χρονών, κιλά, cm?

B:ypsos

A:podia, cm, metra?

B:olos

A:telos. Se pantreuomai

Se perimenw se 40lepta

an oxi, 8a pantreuto ton prwto antra pou 8a dw sto room

Till then, bye

A:Hi!

B:hi

A: apo?

B:panw

A:esy ?

B:ok mou kaneis

A:Xwros?

B:56 m2

A:eleu8eros?

B:o xwros ?oxi exei full antikes

A:Oute egw. Bye

A: hi

B:sxesi ?

A:exw

B:ok teleia. Bye

Σάββατο 24 Απριλίου 2010

Σαν τον παλιό... καλό... καιρό

Που είχα λίγο περισσότερο χρόνο για τον εαυτό μου, και χάζευα από εδώ και από εκεί χωρίς να αγχώνομαι για να προλάβω τον ασυμμάζευτο. Τέλος πάντων ας μην αρχίσω πάλι την γκρίνια θα με κουράσω. Με εκνευρίζει η μίρλα, ακόμα και όταν προέρχεται από εμένα... Anywayz! Πάμε πάλι από την αρχή.

---

Όμορφη μέρα και η σημερινή... σε αυτό το σημείο σας εξομολογούμαι ότι μόλις πήγα να γράψω ότι "μπήκε η άνοιξη", ενώ σε κλάσματα δευτερολέπτου συνειδητοποίησα ότι το "βγήκε θα κόλαγε καλύτερα. Ο συντονισμός μου με την εποχή, ή καλύτερα η έλλειψή του, καλά κρατεί. Αν με ρωτήσεις τη μήνα έχουμε, Μάρτιο θα σου πω. Τέλος πάντων!


Η μέρα ξεκίνησε νωρίς, με ξύπνησαν τα κωλόπαιδα της ΔΕΛΑΤΟΛΑΣ ΤΡΑΝΣ (σουτ, μεταφορά εννοεί) να μου φέρουν τα πράγματα που πήρα χτες από ΙΚΕΑ. Μα καλά, στον ύπνο τους με βλέπανε 8:07 το πρωί; Και δηλαδή εγώ μετά πως να μην ξυπνήσω με νεύρα; Ούτε 4ωρο δεν είχα συμπληρώσει! Τέλος πάντων, θα τα έφερναν τελικά, μετά τις 11 οπότε ξάπλωσα για λίγο ακόμα.


Τι έλεγα; Α ναι. Που λέτε αυτή η μεταφορική στο λαιμό μου κάθισε Κατ' αρχήν γιατί αγάπη μου 2 έπιπλα να μου τα μεταφέρεις με 31€ ;; Έλεος δηλαδή, δεν τα στέλνω υπερατλαντικό, κέντρο έρχονται! Επιπλέον, το delivery boy(? αν και και κάπως αλλιώς πρέπει να λέγεται κανονικά αλλά τέλος πάντων) είχε όρεξη για αστειάκια, και τελικά αυτό που κατάλαβα ότι εννοούσε είναι ότι τα παιδιά που μένουν από κάτω (δεν ξέρω και τι εθνικότητος είναι), είναι φίλοι του. Αχ πείτε μου τι γνώμη σας

Διάλογος:
Αυτός: Τα παιδιά στο ισόγειο είναι κακά παιδιά!
Εγώ: (spank 'em μου 'ρθε να του πω, αλλά χέστο καλύτερα) Γιατί τι κάνανε;
Α: Πολύ φασαρία, εσένα δεν σε ενοχλούν;
Ε: Μόνο μουσική έχω παρατηρήσει που βάζουν αλλά δεν με ενοχλεί.

--- 5 λεπτά αργότερα, αφού έφερε και τα υπόλοιπα---

Ε: Δεν πιστεύω να σου δημιούργησαν κάποιο πρόβλημα;
Α: Όχι όχι, είναι φίλοι μου.
Ε: Σε καλό σου βρε, γελάσαμε και σήμερα!

Τέλος πάντων, αφού επιβίωσα και από αυτό, είπα να ξεκινήσω τα μαστορέματα. Και που να με βλέπατε με το κατσαβίδι και τι γλώσσα στα πλάγια σαν τη Lassie που λαχάνιασε από το τρέξιμο! Δεν είναι τελικά αυτά τα πράγματα για εμάς φιλενάδες, πάλι καλά που ήταν και ο αγαπητικός σπίτι και έκανε δουλεία. Πιάνουν τα χέρια του, δεν έχω παράπονο. Και μου το 'λεγε η μαμά όταν ήμουν μικρό: "Κοίτα μην πάρεις καμιά ανεπρόκοπη! Να κάνει και καμιά δουλειά στο σπίτι!!"... Τώρα ανεπρόκοπος ανεπρόκοπη τη σημασία έχει; τις δουλείες τις κάνει πάντως!

Αφού τελειώσαμε και με αυτά εγώ κουράστηκα και κάθισα στον καναπέ να ξαποστάσω η βάβω, και ο αγαπητικός έφυγε για το σπίτι γιατί θα έρθουν και κάτι συγγενείς μου. Και όχι ότι είχα πρόβλημα αλλά έφτιαξα τα έπιπλα και δεν έχω σκουπίσει ακόμα! Μην με πουν και λιόρτζω, ντροπή μου μετά.

Το βραδάκι δεν ξέρω πως θα εξελιχθεί, έλεγα να πάω καμιά βόλτα, αλλά αυτή τη στιγμή δεν ξέρω για τι είδους μέρος θα έχω όρεξη... Το μόνο για το οποίο είμαι σίγουρος, είναι ότι έχω όρεξη να περάσω πολύ ωραία, so... Αναμείνατε εξελίξεις!

Σάββατο 27 Μαρτίου 2010

Στενός κορσές...; Τέρμα οι ευγένειες!

Παρέχονται μερικές έξυπνες απαντήσεις για να καταλάβει πόσο ανεπιθύμητος είναι και να την κάνει με ελαφρά. Αν έχετε κάποια ιδέα αφήστε σε comment και θα προστεθεί!



Ερ: Κούκλε/α μου που ήσουν όλη τη ζωή μου;;;
Απ: Κρυβόμουν από εσένα...

Ερ: Είμαι φωτογράφος. Ψάχνω για ένα πρόσωπο σαν και το δικό σου!
Απ: Είμαι πλαστικός/ή χειρουργός. Ψάχνω για ένα πρόσωπο σαν και το δικό σου.

Ερ: Καλησπέρα. Δεν είχαμε βγει ραντεβού μια φορά; Ή μήπως δύο;
Απ: Μάλλον μία φορά. Δεν κάνω ποτέ το ίδιο λάθος δύο φορές

Ερ: Θα 'θελες να βγούμε κάποια στιγμή το Σαββατοκύριακο;
Απ: Λυπάμαι. Θα έχω πονοκέφαλο αυτό το Σαββατοκύριακο

Ερ: Βλέποντας το πρόσωπό σου, πρέπει να γυρίζουν πολλά κεφάλια!!
Απ: Και βλέποντας το δικό σου, πρέπει να γυρίζουν αρκετά στομάχια!

Ερ: Έλα, μην είσαι ντροπαλός/ή, ζήτα μου να βγούμε!
Απ: Βεβαίως, βγες έξω.

Ερ: Πιστεύω ότι θα μπορούσα να σε κάνω πολύ ευτυχισμένο/η
Απ: Γιατί; Φεύγεις;

Ερ: Μπορώ να έχω το ονοματάκι σου;
Απ: Γιατί, δεν έχεις δικό σου;

Ερ: Θέλεις να πάμε να δούμε καμια ταινία;
Απ: Όχι, την έχω δεi.

Ερ: Νομίζω ότι κάπου σε έχω ξαναδεί!
Απ: Όντως. Γι' αυτό το λόγο δεν έχω ξαναπάει εκεί.

Ερ: Το κορμί σου είναι σαν ναός!
Απ: Λυπάμαι, δεν έχω λειτουργία σήμερα.

Ερ: Αν μπορούσα να σε δω γυμνό, θα μπορούσα να πεθάνω ευτυχισμένος.
Απ: Αν σε έβλεπα γυμνό, θα πέθαινα και εγώ.... από τα γέλια!

Ερ: Μανάρι μου είμαι ηφαίστειο στο κρεββάτι...!
Απ: Μάλιστα... σήμερα πάντως θα μείνεις ανενεργό.

Πέμπτη 18 Μαρτίου 2010

Ποτέ... ΜΑ ΠΟΤΕ... την Κυριακή!


Ήταν όντως Κυριακή βασικά; Ούτε που θυμάμαι... Τέλος πάντων! Δεν είναι αυτό το πρόβλημά μας! Όπως και να 'χει το τι πέρασα εκείνη την ημέρα δεν περιγράφεται... έχασα την γη κάτω από τα πόδια μου... Αλλά ας τα πάρουμε από την αρχή:

Ήταν μία αρκετά ανοιξιάτικη Κυριακή [μάλλον] και καθώς κύλισε απαλά και όμορφα, αποφάσισα να κάνω κάτι περισσότερο ζωντανό το βράδυ. Κανόνισα λοιπόν να βγω με την φίλη [Katsiki]... ε και που θα πηγαίναμε;; Sodade! Να σου χαρές και πανηγύρια η δικιά σου! Είχα μέρες βλέπετε να βγω Γκάζι, και να πω ότι μου 'χε λείψει; Θα το πω. Μάλλον. [Καλά μη φωνάζετε, εδώ δε θυμάμαι αν ήταν Κυριακή... το αν χάρηκα με πείραξε;]

Αφήνουμε που λέτε τα μπουφάν στην γκαρνταρόμπα, και μπαίνουμε με τον αέρα και το σκέρτσο που αρμόζει. Παίρνουμε τα ποτά μας και αρχίζουμε να προσαρμοζόμαστε λίγο στο κλίμα. Ε κάτι να δεις ποιοι βρίσκονται τριγύρω σου, κάτι να συνηθίσεις την φασαρία, ένα 10λεπτο το 'φαγες! Όλα καλά και ωραία μέχρι που... φεύγω. Φεύγω σχεδόν τρέχοντας προς το μπάνιο. Κλειδαμπαρώνομαι εκεί μέσα και παίρνω τηλέφωνο την Κατσίκα. [Άτιμο what's up γι' αυτές τις δύσκολες στιγμές σ' αγαπώ!]

Εγώ: Έλα στο μπάνιο Τ Ω Ρ Α !
Κατσίκι: Τι λες μωρέ;; Δεν ακούω!
Εγώ: Στο μπάνιο λέω Τ Ω Ρ Α Α Α!

Τα πόδια μου να μην με κρατάνε, να είμαι έτοιμος να σκάψω λαγούμι να βγω από εκεί μέσα το συντομότερο...! Τι έγινε; Με φάγατε, αμάν πια! Να τι έγινε:

Κατσίκι: Τι έπαθες;;
Εγώ: Δεν φαντάζεσαι ποιος είναι μέσα...
Κατσίκι: Ε πες μου...
Εγώ: Δεν φαντάζεσαι σου λέω!
Κατσίκι: Ε μας γκάστρωσες, άντε πες μου!
Εγώ: Ο άντρας της διαχειρίστριάς μου...

- Κόκκαλο -

Ναι ναι, μας είχε προσπεράσει και έκατσε πίσω μας. Δεν έμενα στον ίδιο χώρο μαζί του εγώ! Και να οι σκέψεις να διαπερνούν το μυαλό μου... Ξαφνικά άρχισα να δικαιολογώ την τόση οικειότητα που έδειχνε κάθε φορά που με έβλεπε. Βρε λες να με λιμπιζόταν το πατσαβούρι; Αλλά εγώ μένω και μόνος μου! Και να με δει και έρθει καμιά μέρα για "επίσκεψη" ...;;

Ήθελα να ανοίξει η γη να με καταπιεί... Αλλά κάπου εδώ αρχίζει το θέατρο του παραλόγου. Πήγαμε στο μέσα stage να ηρεμήσω λίγο, αλλά πόσο να αντέξουμε και εμείς; Καλά εγώ στην κατάσταση που ήμουν δεν είχα κανένα πρόβλημα να κάτσω όλο το βράδυ, αλλά το [Katsiki] δεν μου έφταιγε σε τίποτα! Ξαναπήγαμε στο πρώτο. Με το που μπαίνουμε, νάτος αυτός στο 2 stage. Κάποια στιγμή που είχα κρυφτεί εγώ πίσω από τον Dj ξαναβγαίνει αυτός και κάθεται στην απέναντι γωνίτσα (ευτυχώς δεν είχε οπτικό πεδίο). Α! Ξέχασα να πω πως σε όόόλο αυτό το διάστημα εγώ έστελνα και την κατσίκα να εντοπίσει που είναι ο άλλος. Live αναμετάδοση σου λέει!

Λίγο αργότερα αυτός βγαίνει έξω, εγώ πέφτω στα 4 ( ΣΚΑΣΤΕ ) και αρχίζω να προσεύχομαι. Στέλνω κατσίκι να ρωτήσει την πόρτα αν βγήκε ένα κοντό μαυριδερό χάλι. Η απάντηση της πόρτας; "Ποιος; ο xxx ο ηθοποιός;"

Κάγκελο εγώ... Τι έγινε τώρα; Ο άντρας της διαχειρίστριας είναι ηθοποιός; Δεν είναι! Μήπως τον μπέρδεψα; Δεν παίζει! Και ποιος στο κέρατο είναι αυτός ο xxx και εγώ δεν τον ξέρω;; Για να μην σας τα πολυλογώ, η βραδιά συνεχίστηκε όμορφα, εγώ γύρισα σπίτι και έκανα την αναζήτηση στο google [όλα να τα ξέρει αυτό το διαβολομηχάνημα;;] και έπεσα ήσυχος για ύπνο.

Ο xxx είναι ολόιδιος ο διαχειριστής που λέτε. Το πιο πιθανό είναι να είδαμε τον ηθοποιό, ΑΛΛΑ δεν είναι ότι ψιλομοιάζουν... είναι όντως ίδιοι! Εμένα βέβαια δεν με ενδιαφέρει, ακόμα δεν μου το βγάζεις από το μυαλό ότι ήταν ο διαχειριστής. Άσε που καλοχαίρεται όταν με βλέπει!

Όπως και να 'χει, αυτό που πέρασα εκείνη την νύχτα ήταν το χειρότερο άγχος της ζωής μου, δεν θυμάμαι να έχω νιώσει παρόμοια άλλη φορά. Για πρώτη φορά στη ζωή μου ένιωσα πως είμαι κλεισμένος σε ένα κουτί όπου δεν υπάρχει πουθενά διαφυγή. Τελείωσε όμως, ευτυχώς με καλό τρόπο... Από εδώ και πέρα ελπίζω ΟΠΟΙΟΣ ΚΑΙ ΑΝ ΗΤΑΝ να μην ξαναβρεθεί μπροστά μου, γιατί εγώ ακόμα βλέπω τον διαχειριστή και ταράζομαι.


Παράκληση προς όλους τους bloggers: Αν δείτε ποτέ κοντό μαυριδερό 40άρι να κυκλοφορεί μόνος του και ντυμένος σαν λέτσος, παρακαλώ να τον απομακρύνετε από το Γκάζι. Ευχαριστώ εκ των προτέρων!

Τα φιλιά μου :D

Παρασκευή 12 Φεβρουαρίου 2010

mimi

Τιμή και δόξα στο Muppet Show!


Πέμπτη 4 Φεβρουαρίου 2010

Λακέρδα, Φτώχεια και Φιλότιμο


Τρεις οι λέξεις που συνθέτουν τον τίτλο:

Λακέρδα: Ο παστός (διατηρημένος σε άλμη) τόννος και η παστή παλαμίδα, αυτά που οι αρχαίοι ονόμαζαν θύννας (< ο θύννος, θηλ. θύννα), οι Ρωμαίοι τα έλεγαν lacertae.

Φτώχεια:
η έλλειψη βασικών αγαθών.

Φιλότιμο: αξιοπρέπεια, τιμή, περηφάνια.

Οι τρεις εβδομάδες πριν την αρχή της Σαρακοστής ονομάζονται Προφωνή, Κρεατινή και της Τυροφάγου. Στο μέσο της Κρεατινής εβδομάδας βρίσκεται η Τσικνοπέμπτη, κατά την οποία παραδοσιακά καταναλώνεται μεγάλη ποσότητα κρέατος, εν είδει προετοιμασίας για τη νηστεία της Σαρακοστής (και καλά).

Έσπευσαν λοιπόν, σύσσωμοι οι Έλληνες να το κάψουν ένεκα της εθνικής αυτής εορτής. Ξέρουμε να εκτιμάμε αυτά που μας έχουν δωθεί, και σαν φιλότιμοι άνθρωποι που είμαστε, τρέξαμε όλοι μας να τιμήσουμε την σημασία αυτής της ημέρας ( Τι είπαμε γιορτάζουμε; ε; ε;; ).
Φάγαμε, ήπιαμε, διασκεδάσαμε και δώστου οι χοροί και τα γαρύφαλλα.. γιατί σε μερικές μέρες ξεκινάνε τα πάθη του Κυρίου και όλοι μαζί θα συμπορευθούμε

Που κολλάει η λακέρδα και η φτώχεια θα μου πείτε τώρα... Δεν είναι δύσκολο φίλοι και φίλες. Ο κος Πρωθυπουργός, χορεύει στον ρυθμό των Ευρωπαίων και συνεχίζει να φορολογεί, να παγώνει μισθούς, να μειώνει συντάξεις και γενικά, κάνει ότι μπορεί ο άνθρωπος για να μας κάνει φτωχότερους. Οι απολαβές όλων μας μειώνονται, κανείς δεν νοιάζεται για την αισχροκέρδια, καθώς όλοι βάζουμε το λιθαράκι μας για να την τιμήσουμε...

ΑΛΛΆ! Είμαστε φιλότιμοι άνθρωποι... δεν γίνεται να μην γιορτάσουμε αυτή την ύψιστη ημέρα της ανθρωπότητας.. θα βγούμε και έχει ο Θεός... (η σύνταξη της γιαγιάς καλά κρατεί εξ' άλλου). Η τραγικότητα της κατάστασης φαίνεται αν παρατηρήσεις λίγο την πραγματικότητα γύρω σου, που ο κόσμος κουνάει την ουρά του για ένα ξερό κομμάτι ψωμί, και ακόμα και αν δεν έχει να αγοράσει ούτε φτερούγα, βρίσκει τρόπο να την βρει με ούζα και μεζέ (φτωχικά - φτωχικά) και φυσικά λακέρδα.

Αλλά δεν βαριέσαι;; Σήμερα είναι Τσικνοπέμπτη!
"Κυρ-Μήτσο! γράφτα βερεσέ, γιορτάζουμε σήμερα!"

Δευτέρα 25 Ιανουαρίου 2010

Το σκουφί


Από τα καλύτερα βίντεο που έτυχε να δω στο youtube,
για να μην θυμόμαστε την υγεία μας μόνο μια φορά το χρόνο!

Τετάρτη 13 Ιανουαρίου 2010

Η στιγμή της αλήθειας


Είναι αλήθεια ότι δεν έχεις πάρει ακόμα όλα τα βιβλία του εξαμήνου σου;
ΑΠ: Ναι

-Αυτό που απάντησες ειναι... Αλήθεια!!-

Εχεις να ανοίξεις βιβλίο της σχολής σου από την προηγούμενη εξεταστική;
ΑΠ: Όχι... από την προ-προηγούμενη

-Αυτό που απάντησες είναι... Αλήθεια!!-

Έχεις σκόπο να περάσεις έστω και ένα μάθημα;
ΑΠ: Ναι

-Αυτό που απάντησες είναι... ΨΕΜΑ!!-


Και κάπως έτσι τελειώνει το παιχνίδι για μένα φίλοι και φίλες, γιατί αν δεν έχεις ανοίξει βιβλίο όλο το εξάμηνο, αν έχεις παρακολουθήσει λιγότερες παραδόσεις από τον αριθμό των γευμάτων που κάνεις κάθε μέρα, και τέλος αν δεν είσαι σίγουρος για το πως πηγαίνεις στη σχολή σου τότε οι ελπίδες σου είναι απειροελάχιστες.

Όχι δεν είμαι πεσιμιστής, είμαι ακόμα ένας φοιτητής που αγχώνεται για την επερχόμενη εξεταστική. Περάσαμε τα μισά έτη και ακόμα μυαλό δεν βάλαμε... και δώστου να λέμε συνεχώς ότι από το επόμενο εξάμηνο θα αλλάξουν τα πράγματα.
Αλλά ποιος να απαρνηθεί την καλή ζωή και το καθισιό για το διάβασμα; Εφόσον οι παραδόσεις δεν είναι υποχρεωτικές, γιατί να μην συμπληρώσεις λίγο ακόμα ύπνο και να πας με τον μαύρο κύκλο στη σχολή, που ούτε καλό καφέ δεν φτιάχνουν!!
Έχω να αναζητήσω δουλειά γιατί χρειάζομαι κάποιο επιπλέον εισόδημα! Επίσης έχω να ξανα-αρχίσω να πηγαίνω γυμναστήριο γιατί έχω παραμελήσει αρκετά τον εαυτό μου... Επίσης έχω παραμελήσει το αγόρι μου και θέλω να του αφιερώσω λίγο ακόμα χρόνο!
Και αντ'αυτού κάθομαι και σκέφτομαι τα 6 μαθήματα που δίνω σε μια εβδόμαδα.

Όχι αντικειμενικά αν το πάρεις... έχω καμιά ελπίδα;; Δεν έχω πάρει καν όλα τα βιβλία, δεν έχω καν πρόγραμμα εξεταστικής και θα περάσω έστω τα μισά ;; Ποιον κοροιδεύω;;

Και ακόμα και αν έχω ελπίδες έστω για ένα - δυο... το ρισκάρω να αφήσω πίσω τη ζωή μου για κάτι που θα έχω ξεχάσει πριν καν μπούμε στο τριόδυο;; Δύσκολο πράγμα να 'σαι φοιτητής...
έχουμε τα προβλήματα μας, έχουμε και την εξεταστική!



Παρασκευή 8 Ιανουαρίου 2010

Random αρλούμπες

Φιλοσοφία

Η ιερή στιγμή που το εσώρουχο ίπταται μετά από επιδέξια πιρουέτα του ποδιού ποτέ δεν προδικάζει ούτε και τροφοδοτεί την έμπνευση δημιουργίας ή τη διάθεση για βαθύ στοχασμό.
Είναι όμως μια αυθόρμητη έκρηξη χαράς γιατί κάτω από το καυτό νερό και την προσομοίωση σάουνας υπάρχει πάντα χρόνος για φιλοσοφία.

Αναμεσα στην λυσσασμένη αναζήτηση της σωστής version για σαμπουάν και της σωστής θερμοκρασίας του νερού, μπλέκονται σκέψεις απλοϊκές για το τι ξημερώνει άυριο, για το αν ο καυγάς του απογεύματος είναι τόσο σημαντικός όσο ένα αυγό που δε βγήκε όσο σφιχτό έπρεπε ή αν είναι οιωνός κακός που σαν σε αρχαία τραγωδία πρέπει να σημάνει ενεργοποίηση για εξευμενισμό της θεότητας.

Είναι τέτοια η κατάπτωση που ανάμεσα σε αυτά υπάρχει παντα χρόνος για να αποφασιστεί αν πρέπει να γίνει ποστ στο blog ή απλώς να καταγραφούν οι σκέψεις στο μπακαλοτέφτερο (πίσω από τι λίστα αποδείξεων!) ώστε να διυληστούν αρμοδίως.

Καθρέφτη (καθρεφτάκι μου)

Όταν το μπανιο λάβει τέλος κι αρχισει η επόμενη σεκάνς με αφροξύρισμα/λύπανση/ζυγοστάθμιση και όλα τα σχετικά, αναγκαζεσαι να κοιτάξεις τη φάτσα σου και όπως τη κοιτάς η καλύτερη εκδοχή είναι να βρείς κάποια ρυτίδα που υπενθυμίζει ότι ο καριόλης ο χρόνος δε σε ξεχνάει ποτέ (το πολύ πολύ να καθυστερήσει ένεκα κάποιου επιδέξιου blowjob ίσως).
Η χειρότερη εκδοχή είναι να βυθιστείς στο βαθυ σκατόχρωμα των ματιών και να επιχειρηματολογήσεις μονολογώντας για το πως και το γιατί μιας κατάστασης, για το αν πρέπει ή δεν πρέπει, για το ποιός έχει δίκιο ή άδικο.

Avatar

Η ανιδιοτελής προσφορά στο σύνολο - σήμα κατατεθεν των navi (αυτόχθονων του πλανήτη Πανδώρα) τι σχέσει μπορεί να έχει με πράγματα επιδερμικά (όπως το ξύρισμα)?

Εχει.

Πολλοί θα επιχειρησουν να δώσουν εξηγήσεις για τις αλληγορικές αλήθειες της ταινίας. Όλοι θα χουν δίκιο γιατί ο καθένας μεταφράζει κατά το δοκούν. Η Πανδώρα εκτός από πλανήτης (στη ταινία) δεν ήταν απλά ενα χαζογκομενάκι που το πάσαρε ο Δίας στον Προμηθέα για να τον "ξεβρακώσει". Ήταν ταύτοχρονα το κλειδί για την απόλυτη ύπαρξη αλλά και το κλειδί για το απόλυτο μπάχαλο. Αυτό σημαίνει ότι πηγαίνοντας για τη Πανδώρα (προσδοκώντας το "κουτί") θα βρείς εκεί εναν κόσμο φανταστικό (όπως αυτόν που είδαν τα γήινα αποβράσματα στη ταινία) που με αδέξιους χειρισμούς γεννάει φωτιά και αίμα.

Οι navi λοιπόν έχοντας συναίσθηση της σοβαρότητας του δώρου που έχουν (Πανδώρα) αντιλαμβάνονται τις υπάρξεις τους αναλόγως. Αυτοθυσία και προσφορά στο σύνολο (όπως κάθε tribe που σέβεται τον εαυτό του) δηλαδή ακριβώς το αντίθετο από τον μέσο gay.

Οι παραπομπές σε ανατολικού τύπου κατήχηση με ροές ενέργειας, κουνταλίνι και τα σχετικά είναι απαραίτητο συστατικό για να ντυθεί με μανδύα παγκοσμοιοποίησης το έργο.

Ενω το ξύρισμα συνεχίζεται αναρωτιέσαι αν πρέπει να βλέπεις τα πράγματα με το δικό σου μάτι ή βάζοντας τον εαυτό σου στην αντίθετη μεριά. Συνήθως οι απόψεις δεν ταιριάζουν. Ποιά είναι η λογική εκδοχή? Η δική σου? ή του άλλου? Κι αν είναι του άλλου? Ελα όμως που κι έτσι αν είναι δεν ικανοποιεί το "εγώ" σου! Και τι γίνεται αν συναισθανθείς ότι όντως δεν έχεις δίκιο αλλά αδυνατείς να συμβιβαστείς με την αλήθεια της άλλης πλευράς (βλεπε ποστ gay laws handbook)?

Οι navi δεν έχουν τετοιους προβληματισμούς εφόσον a priori η αλήθεια της θεότητας είναι υπεράνω όλων. Να σημειωθεί δε πως ανέκαθεν η πίστη σε μια θεότητα ήταν πιο δυνατή από τη θεότητα καθεαυτή.

Τι γίνεται αν πιστέψεις λοιπόν ότι σε ένα δίλημμα μιας κατάστασης έχεις πάρει την μεριά που βρωμάει αδικία αλλά η φτωχή ύπαρξή σου αφενός αδυνατεί να επιμεληθεί ένα επιδέξιο ξύρισμα αφετέρου δεν δεχεται συμβιβαστικές λύσεις γιατί αυτές μικραίνουν το "εγώ"? (ο ήρωας της ταινίας έχει ενα τέτοιο δίλημμα σε όλη τη ταινία).

Νέμεσις

Η επαιτεία κάνει καλό στη ψυχη...
Ο ήρωας κατανοεί την τιποτένια γήινη προέλευσή του και παρασύρεται στη μύηση των navi.
Ζητά βοήθεια και του προσφέρεται απλόχερα. Είναι η Πανδώρα εκεί (μη ξεχνιόμαστε!). Δεν είναι γη. Αυτός δεν είναι gayδαρος και δεν απευθύνεται σε γκέτο με ταλιμπάν εγωκεντρισμού.

Τα κατακάθια των συμπαντικών αντιδράσεων (οι άνθρωποι ντε!) φλέρταραν με την ασέβεια. Είχαν τον έλεγχο (νόμιζαν). Έκαναν επίδειξη ισχύος (του κώλου).

Τι γίνεται όταν επιμένεις πως είναι reasonable να παραμείνεις σταθερός στη θέση σου επειδή δικαιολογείται από την τρέχουσα πραγματικότητα αλλά η συμπαντική πρόνεια (που ορισμένοι αφελείς λένε Θεο) θεωρεί ότι είσαι άγαλμα αλαζονείας?

Η επιστήμη λέει ότι η βασική διαφορά του ανθρώπου με τα ζώα είναι η συνείδηση της ύπαρξης κατα το "τα ζώα ζούν, οι άνθρωποι υπάρχουν" του Ουγκώ.

Μπούρδες.

Όλο και περισσότερο φαίνεται πως ο άνθρωπος είναι "ανθρωπότερος" όταν συμπεριφέρεται με ένα χαρακτηριστικό καθαρά ζωικό, το ένστικτο.

Αυτό οδηγεί τον ήρωα στην απόφαση να παει κόντρα στη μιαρή (ανθρώπινη) φύση του.

Είναι αυτό που εν τέλει είναι ο καταλύτης για να έρθει η νέμεσις και επιτέλους να βγάλει το ταλαίπωρο κοινό τα 3D γυαλιά που ταλαιπώρησαν τα μάτια του για 3 ώρες και να τινάξει τα ποπ-κορν από τα ρούχα.

Σκουπίστε - ψεκάστε - τελειώσατε!

Μετά από το πολυτάραχο ταξιδι στα βάθη των σκατόχρωμων ματιών έρχεται η ώρα να επανέλθει το παλτό της τιποτένιας ύπαρξης στα ίσια του με σκούπισμα και αρωματικό ψέκασμα.

Διάολε! Τι γίνεται αν δεν ξέρεις αν έχεις δίκιο ή άδικο και δεν ξέρεις αν είναι καλύτερο να ξέρεις αν έχεις δίκιο ή άδικο? Μήπως είναι συμπαντική πρόνεια η άγνοια (και ευτυχία) γιατί η επίγνωση οδηγεί στο "εγω" και το "εγω" οδηγεί στο "μόνος μου"?

Έχει μια ματαιότητα το πράγμα... κάτι σαν αυτό:



Δείτε την ταινία. Μπορεί να "βρείτε" από Μαρξ και Τσομσκι μέχρι ατυχείς προσπαθειες ηθοποιίας ανάλογες του Johan Paulik σε τσοντες belami :)

Είχα άδικο που καταλόγησα στη ταινια την ανυπαρξία σεναρίου. Είναι μια ταινια απίστευτα "ριχή" αλλά για τον άνθρωπο πραγματικό πηγάδι χωρίς πάτο!

Τετάρτη 6 Ιανουαρίου 2010

-2010-


Γειά σου καινούριε χρόνε... εγώ είμαι!
Τι..; Δεν σου μίλησε το 2009 για μένα;;; Ψέμματα μου λες, στα όπα όπα με είχε!
Δεν είχα κανένα παράπονο, και εγώ ήμουν καλό παιδί, αλλά και αυτό ότι ζήτησα μου το έδωσε!
Γι'αυτό το λόγο σου στέλνω αυτό το μήνυμα για να κάνω με σένα μια
καλή συμφωνία! Για το δικό σου καλό!

Κατ'αρχήν! Το πρώτο εξάμηνο που μας έρχεται περιμένω αύξηση στα οικονομικά μου... Και ξέρεις, όχι από αυτές τις πενιχρές του δημοσίου!!
Έρωτας: Δεν έχω παράπονο so far. Συνέχισε αυτό που άφησε ο προκάτοχός σου.
Επαγγελματικά: Εδώ θα είμαι αρκετά large, να περάσω γύρω στα 6 μαθηματάκια και είμαι υπερευχαριστιμένος!

Το αντάλλαγμά σου;
Θα είμαι καλό παιδί όπως πάντα, αυτό είναι δεδομένο, δεν αλλάζει!
Θα γράψω ένα κείμενο του χρόνου ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ για
σένα με το πόσα καλά έκανες στη ζωή μου!!
Θα βγάλω άπειρες φωτογραφίες, και σε βάζω και εσένα κάτω στη γωνία με μεγάλα γράμματα!
Last but not least... θα σε έχω για πάντα στην καρδιά μου.

Ένα παντοτινό αντίο λοιπόν στο 2009, και ένα γλυκό καλωσόρισμα στο 2010. Να φέρει σε όλους σας αυτά που ποθείτε και να σας αποζημιώσει με το παραπάνω για όσα σας στέρησε το 2009.

Farewell