Μαλβίνα Hostess

Πέρασαν ήδη αρκετά χρόνια από τότε που έφυγε, για πάντα όμως θα είναι στις καρδιές μας. Η Μαλβίνα Κάραλη ( Μαρία - Ελένη Σακκά ), γεννήθηκε σαν σήμερα το 1952 στον Πειραιά (καταγωγή: Ψαρά Χίου) και αποτέλεσε ένα σύμβολο για την ελληνική τηλεόραση και την ελληνική πραγματικότητα.

Σπούδασε κυβερνητική στο Παρίσι, ενώ εργάστηκε σε εφημερίδες (Απογευματινή, Ελευθεροτυπία), και περιοδικά (Επίκαιρα, Γυναίκα, 01 κ.α.).
Αρκετοί από εμάς την γνωρίσαμε μέσα από την μικρή οθόνη, σε εκπομπές της όπως Μαλβίνα Live (ΣΚΑΙ) και Μαλβίνα Hostess (Mega). Ο χαρακτήρας των εκπομπών της ήταν επικριτικός, σατυρικός ενώ αφορούσε την πολιτική ζωή και τα πρόσωπά της.
Έκανε 3 γάμους, και απέκτησε 3 παιδιά, έφυγε τον Ιούνιο του 2002 μετά από πολύμηνη μάχη με τον καρκίνο.

Ήταν μια γυναίκα που αγαπούσε την ομορφιά, την απλότητα και την Αθήνα, ενώ σιχαινόταν την κριτική, πράγμα αρκετά οξύμωρο καθώς οι τηλεοπτικές της εμφανίσεις είχαν να κάνουν κυρίως με κριτική.
Όπως είχε δηλώσει και η ίδια, ο μεγαλύτερος της έρωτας, ήταν ο ίδιος ο έρωτας:

"Εγώ τον έρωτα τον αντιλαμβάνομαι σαν την πιο φοβερή χειραψία προς τη ζωή. Και ξέρω πως αν μου πάρεις τον έρωτα από μέσα μου θα μου πάρεις τη ζωή μαζί. Θα με στριμώξεις και θα με ταπεινώσεις άγρια με αυτό τον τρόπο."

Για μένα, αυτή η άγνωστη γυναίκα ήταν μια φωνή ειλικρίνειας, μέσα σε αυτή την χώρα της σιωπής, αν και πολλοί προσπάθησαν να την φιμώσουν, αυτή έβρισκε πάντα την διέξοδο να έρθει σε επαφή με τον κόσμο που την αγάπαγε. Σε συνέντευξή της δήλωσε τα παρακάτω:

"Χεσμένους τους έχω όλους. Από την πρώτη μέρα που μπήκα σε αυτό το διασαλευμένο χώρο ήξερα πάντα από ποιόν έπεφτε τηλέφωνο στο γραφείο του διευθυντή μου για να κοπώ. Κι όλα αυτά τα τελευταία χρόνια γίνεται ένα φοβερό ριπλέυ κάτω από ένα διαφορετικό ονοματεπώνυμο. Μακάρι η ταπείνωση της ολοσχερούς λησμονιάς να βρει όλους αυτούς στην ώρα τους. Όλοι όσοι μίσησαν και καταδίκασαν έναν Στρίντμπερκ στην τρέλα έχουν ξεχαστεί στην αιώνια λήθη. Τους ξέχεσε η Ιστορία. Εξάλλου σε μια χώρα και μια κοινωνία που τα χαρτιά είναι έτσι μοιρασμένα ώστε όλοι οι μέτριοι αυτού του κόσμου να κάθονται δίπλα σε έναν Διονύσιο Σολωμό κι έναν Άρη Βελουχιώτη δεν έχεις και πολλά να ελπίζεις. Εγώ πάντως δώρο τους έκανα: έναν δημοσιογράφο λιγότερο."

Θα σε θυμόμαστε για πάντα από τα βάθη της καρδιάς μας, κρίμα που αυτό που δεν πέτυχαν οι προσπάθειες όλων των πολιτικών, το πέτυχε τελικά η μοίρα. Το βίντεο ακολουθεί για να σε θυμόμαστε όπως θα 'ήθελες, με χαρά, συνείδηση και πάντα αισιοδοξία

Στην αγαπημένη μου τηλεοπτική περσόνα

Ο Δρόμος από την Κύπρο στην Ιθάκη!

Τι κι αν δεν τον ξέρουμε καθόλου; Τι κι αν υπάρχει ήδη μια προσωπογραφία που τον περιγράφει; Το καλό του blogging είναι ότι όλοι μπορούν να 'χουν άποψη για τα πάντα, έτσι και εγώ λοιπόν, βασισμένος στην δημοσίευση του φίλου GeminiCius θα δώσω την δική μου εκδοχή για τον Ιθάκη-Man, όπως τον έχω ψυχολογήσει εγώ.

Ανήκει στην δική μου γενιά... τέλος 80's με αρχές 90's... γύρω στα 20 όπως λέει και η προηγούμενη εκδοχή. Κυπραίος, όπως δηλώνει και με πολλά όνειρα και φιλοδοξίες...

Εγώ θα πρωτοτυπίσω και θα κάνω αναφορά όχι μόνο για το πιθανό του μέλλον, αλλά και στο παρελθόν του.

Γεννήθηκε λοιπόν σε μια χώρα με υψηλό βιωτικό επίπεδο -που δεν κάνει δικό της X-Factor βέβαια- αρκετά προβλήματα όμως, καθώς εν έτη 2010, η χώρα του έχει ακόμα νωπές τις μνήμες μιας εισβολής από τους γείτονες Τούρκους. Μεγάλωσε λοιπόν σε ένα έντονα πολιτικοποιημένο περιβάλλον, χωρίς βέβαια να λείπει αγάπη από τον περίγυρό του. Μια χώρα που πάντα τον έκανε να νιώθει διαφορετικός, μεγαλώνοντας σε έναν ψευτο-απελευθερωμένο κόσμο, ο ίδιος είχε όμορφα σχολικά χρόνια, χωρίς να βιώσει τον σκληρό ρατσισμό που δέχονται άλλοι μαθητές που είναι διαφορετικοί. Όλα αυτά όμως, είχαν και το τίμημά τους... ποτέ δεν ένιωσε ελεύθερος όσο θα 'θελε. Σύμφωνα με την αυτο-εντύπωσή του, ένιωθε ότι υπήρχαν 2 Ιθάκη-man, αυτό που βλέπει ο κόσμος, και αυτό που ένιωθε μέσα του. Αυτό τον οδήγησε στο να μιλάει πολύ συχνά με τον εαυτό του, και να προσπαθεί να ταυτίσει τους 2 εκ διαμέτρου διαφορετικούς κόσμους.

Τα χρόνια περνάνε όμως, και σιγά σιγά παίρνει τη ζωή του στα χέρια του, μαθαίνει να σέβεται την διαφορετικότητά του να την κάνει πλεονέκτημα. Μαθαίνει να σέβεται τα πάντα γύρω του και να καταλήγει να γίνεται ένας άνθρωπος μοναδικός. Στο παρόν του έχει καταφέρει να συγκλίνουν οι 2 κόσμοι του περισσότερο, δεν έχει πετύχει όμως την ταύτιση που επιθυμεί. -γι' αυτό βλέπουμε και μερικά κατάλειπα στο blog του -

Για το μέλλον του θέλει να ταξιδέψει, να γνωρίσει τον κόσμο και να συγκεντρώσει διαφορετικές εικόνες, να γίνει - γι' αυτόν - καλύτερος άνθρωπος, να συνηθίσει οτιδήποτε τον ξενίζει. Στο άμεσο μέλλον βλέπει τον εαυτό του σε μια μεγάλη πόλη της Δυτικής Ευρώπης - όχι σε Αμερικάνικη ! - να ζει σε ένα πανέμορφα διακοσμημένο loft - κατά τι δική του γνώμη δηλαδή, εγώ όπως το βλέπω το κάνω και λίγο κιτς! Οι κόσμοι του έχουν πλέον ταυτιστεί, και πλέον νιώθει καλύτερα από ποτέ: νιώθει υπερήφανος και όχι κατώτερος γι' αυτό που είναι - , οι φίλοι του ξέρουν γι' αυτόν και τον έχουν αποδεχτεί όπως είναι, καθώς κάποιοι από αυτούς είναι str8. -κακές παρέες πρέπει να πω-

Η ζωή του περιλαμβάνει αρκετή δουλειά, δεν παραπονιέται όμως γι' αυτό, καθώς κάνει αυτό που ονειρευόταν από μικρό παιδί. Παρόλα αυτά πάντα υπάρχει χρόνος για έντονο φλερτ με όμορφα αγόρια, αναζητόντας αυτόν που θα χαρίσει την καρδιά του, πάντα υπάρχει χρόνος να δει τους φίλους του και να πιεί μια μπύρα μαζί τους. Τα σαββατόβραδα περιλαμβάνουν clubbing συνήθως, ή ταινίες σε σπίτια δικών του ανθρώπων. Οι Κυριακές είναι αφιερωμένες στους φίλους, για καφέδες, φαγητό και κους-κους με τους ανθρώπους που είναι ακόμα μια οικογένεια γι' αυτόν. Μέσα στην εβδομάδα πάντα βρίσκει λίγο χρόνο μετά την δουλειά να χαζέψει στις βιτρίνες και έτσι καταλήγει πάντα χωρίς ευρώ στο τέλος του μήνα. Αυτό όμως δεν τον στενοχωρεί, καθώς βγάζει αρκετά ώστε να καλύπτει τις ανάγκες του με το παραπάνω. -να δω όταν συνταξιοδοτηθείς τι θα κάνεις!!-

Το μακρινότερο μέλλον δεν θα προσπαθήσω το προβλέψω, θα το αφήσω να το πλάσεις εσύ στο μυαλό σου, ακριβώς όπως επιθυμείς εσύ, βασισμένο σε αυτά που σκέφτηκα εγώ, ή αν δεν ταυτίζονται, με τις δικές σου απόκρυφες σκέψεις.

Σε αυτό το σημείο να τονίσω ότι καθώς έγραφα ένιωσα ότι το παρελθόν που σου έδωσα μάλλον θα ταίριαζε το ίδιο καλά και σε εμένα. Επίσης, το κείμενο είναι εμπλουτισμένο και με μια δόση humor (πχ. το κιτς loft) , μην τα πάρεις στραβά!! Παρόλα αυτά θα θελα να με βαθμολογήσεις κατά πόσο σε πέτυχα!

PS: Το κείμενο έχει γραφτεί εδώ και 2 μέρες, απλά περίμενα αντίδραση στο ποστ του GeminiCious για να μην το ανεβάσω στην περίπτωση που είχε κράξιμο! χεχεχεχε